Avrupa Tuvaletlerinde Taharet Musluğu Neden Yok? Cevap Sandığınızdan Farklı Olabilir



Avrupa Tuvaletlerinde Taharet Musluğu Neden Yok? Cevap Sandığınızdan Farklı Olabilir
16px
32px

Türkiye, Orta Doğu ve Güney Asya kültürlerinde suyla temizlik günlük hayatın vazgeçilmez bir parçasıyken; Avrupa veya Kuzey Amerika’ya seyahat edenler tuvaletlerde taharet musluğu veya bide bulamayınca ciddi bir bocalama ve şaşkınlık yaşarlar. Bu da insanlarda "Temizlik gibi temel bir konuda neden bu kadar büyük bir fark var?" sorusunu doğurur.

Aslında birçok Avrupa ülkesinde bide adı verilen, kişisel hijyen için tasarlanmış bir cihaz bulunuyor. Bide özellikle tuvalet sonrası temizlik için oldukça kullanışlı bir çözüm sunuyor. Suyu kullanarak temizlik sağlaması bakımından taharet musluğuna benzer, ancak kullanımı alışkanlık meselesi olduğu için Türklerin gözünde bir alternatif olarak görülmüyor.

Bidet, Fransızca kökenli bir kelime olup geleneksel olarak klozetin yanına monte edilen, sadece alt bölge temizliği için kullanılan ayrı bir seramik haznedir. Kullanıcı tuvalet ihtiyacını klozette giderdikten sonra bideye geçer, musluğu açarak su ve sabun yardımıyla temizliğini yapar.

Avrupa'da Neden Bide Yaygın Değil?

Tarihsel tabular ve savaş yılları: Modern bide 1700'lerde Fransa'da icat edildi. Ancak I. ve II. Dünya Savaşı sırasında Fransa'ya gelen İngiliz ve Amerikalı askerler bidetleri ağırlıklı olarak genelevlerde gördü. Bu durum, Anglo-Sakson ve Kuzey Avrupa kültürlerinde bidenin "fuhuş ve ahlaksızlıkla" bağdaştırılmasına ve uzun yıllar bir tabu olarak görülmesine yol açtı.

Savaş sonrası mimari ve maliyet: İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra Avrupa hızla yeniden inşa edilirken inşaat firmaları maliyetleri düşürmek ve zamandan tasarruf etmek için ekstra tesisat çekmeyi ve ikinci bir seramik hazne koymayı bıraktı. İngiltere ve Almanya gibi ülkelerde banyoların küçük tasarlanması da ayrı bir bide konulmasını imkansızlaştırdı.

Kültürel hijyen alışkanlıkları: Kuzey ve Batı Avrupa'da kişisel temizlik esas olarak "kuru tuvalet kağıdı kullanımı" ve "günlük duş alma" alışkanlığı üzerine şekillendi. Suyla temizlik yapmak bir ihtiyaç olarak görülmedi.